Werk

Vergoedt een werkgever woon-werkverkeer of overige zakelijke kilometers? Dan is voorgesteld dat maximaal € 0,25 per kilometer gericht is vrijgesteld in plaats van € 0,23. Dit bedrag geldt met terugwerkende kracht vanaf 1 januari 2026 en voor elke manier van reizen. De verhoging is een mogelijkheid en geen verplichting. Werkgever en werknemer kunnen afspreken de verhoging alleen voor de toekomst of helemaal niet toe te passen. 

Bedragen waarvoor het forfait van € 0,25 eveneens gaat gelden 

• de aftrekbare reiskosten van IB-ondernemers en resultaatgenieters;
• de aftrek van uitgaven voor specifieke zorgkosten voor reiskosten van ziekenbezoek en voor bepaalde vormen van zorggerelateerd vervoer per auto, anders dan per taxi;
• de aftrek voor weekenduitgaven voor gehandicapten voor vervoer per auto; en
• de giftenaftrek als een vrijwilliger afziet van een reiskostenvergoeding voor vervoer per auto, anders dan per taxi.

Geeft een werkgever zijn werknemers korting op producten uit het eigen bedrijf of uit het bedrijf van een verbonden vennootschap? Dan gaat dit voordeel vanaf 1 januari 2027 ten laste van de vrije ruimte van de werkkostenregeling. Het gaat bijvoorbeeld om personeelskorting op boodschappen, kleding, elektronica, gezinsabonnementen, vliegtickets, hypotheekadvies of verzekeringspremies. De gerichte vrijstelling hiervoor, van maximaal 20% van de waarde in het economische verkeer en maximaal € 500,- per werknemer per kalenderjaar, komt volgens het voorstel te vervallen.

Het LKV oudere werknemer is per 1 januari 2026 afgeschaft. Door overgangsrecht houdt een deel van de werkgevers over 2026 nog recht; de laatste uitbetalingen volgen in 2027.

Nu vervalt het recht op loonkostenvoordeel (LKV) bij overgang van onderneming nog vaak, terwijl de Hoge Raad in 2024 oordeelde dat het doorloopt. Vanaf 2027 loopt het LKV door bij de nieuwe werkgever voor de resterende duur, ongeacht de reden van de baanwisseling en ook bij overgang van onderneming.

Het kabinet streeft ernaar de compensatieregeling voor de transitievergoeding bij ontslag na langdurige arbeidsongeschiktheid per 2028 geheel af te schaffen. 

In een nieuwe banenafspraak tussen kabinet en sociale partners over extra banen voor mensen met een arbeidsbeperking komt de ondersteuningsbehoefte van mensen centraal te staan. De Tweede Kamer wordt hierover in het najaar van 2026 geïnformeerd. Op kortere termijn wordt de doelgroep van de banenafspraak verbreed en komt loonkostensubsidie onder meer beschikbaar in de WIA, de WW en de Wajong.

Het instrument loondispensatie in de Wajong wordt vervangen door loonkostensubsidie, waarmee de instrumenten om werkgevers te compenseren voor verminderde loonwaarde worden geharmoniseerd. Dit maakt deel uit van een beperkte verbreding van de doelgroep banenafspraak met mensen met vergelijkbare kenmerken uit de WW en de WIA. Het wetsvoorstel ‘Verdere verbreding doelgroep banenafspraak’ wordt naar verwachting in 2027 aan de Tweede Kamer voorgelegd.

Er komt geen alternatief arbeidsongeschiktheidscriterium voor mensen die met loonkostensubsidie (LKS) werken. Kunnen zij door ziekte hun werk niet meer doen? Dan worden zij voor de WIA volledig arbeidsongeschikt beoordeeld.

Het kabinet wil de IVA en het daarmee samenhangende duurzaamheidscriterium in de WIA afschaffen. Dit voornemen staat in het coalitieakkoord. Het kabinet gaat hierover eerst in gesprek met de vakbeweging en werkgevers. 

Het kabinet draait de verlaging van het maximumdagloon met 20% terug. Het verzekerde inkomen onder de WIA, de WAO, de ZW, de WW en de verlofregelingen blijft daardoor op het bestaande niveau. 

Het afschaffen van de tegemoetkoming voor arbeidsongeschikten wordt uitgesteld van 2028 naar 2029. Mensen met een IVA-, WGA-, WAO-, WAZ- of Wajong-uitkering ontvangen de tegemoetkoming daardoor ook in 2028. 

Mensen die door een fout in de vaststelling van hun dagloon een te lage WIA-uitkering kregen, krijgen een nieuwe vaststelling van hun uitkering. Voor het verleden ontvangen zij een eenmalige vergoeding in plaats van een nabetaling, zodat die buiten het verzamelinkomen blijft en geen negatieve gevolgen heeft voor toeslagen en andere overheidsregelingen. De regeling geldt voor dagloonfouten uit 2020 tot en met 2024, indexatiefouten uit 2006 tot en met 2022 en voor loonloze tijdvakken die vanaf 29 november 2023 of vanaf 30 juli 2024 zijn meegeteld.

UWV werkt sinds 1 april 2026 met een verplicht standaardaanvraagformulier voor WIA-herbeoordelingen die worden aangevraagd door werkgevers, private uitvoerders en verzekeraars. Daarnaast komt er taakherschikking bij de sociaal-medische beoordelingen van UWV, te beginnen bij de Ziektewet, en worden scherpere voorwaarden gesteld aan het aanvragen van herbeoordelingen.

In de voorjaarsbesluitvorming 2026 is geld vrijgemaakt om UWV te ontlasten. Bij de beoordeling van het fictieve tweede recht in de WAO vervalt de sociaal-medische beoordeling door een verzekeringsarts: voortaan wordt aangenomen dat dit recht er altijd is. Dat bespaart artsencapaciteit, maar leidt tot hogere WAO-uitkeringen. Het fictieve tweede recht ontstaat als iemand door een nieuwe ziekteoorzaak na 104 weken ziekte opnieuw arbeidsongeschikt wordt beoordeeld. Omdat twee WAO-uitkeringen niet naast elkaar kunnen bestaan, telt dit recht alleen mee om te berekenen of de lopende uitkering op een hoger dagloon of gewijzigd maatmanloon moet worden gebaseerd.

Daarnaast wordt de referte-eis voor de loongerelateerde WGA-uitkering waar mogelijk geautomatiseerd beoordeeld, gelijk aan de uitvoering in de WW. Die eis bestaat uit de wekeneis (26 van de laatste 36 weken gewerkt) voor het basisrecht van 3 maanden en de jareneis (in 4 van de 5 voorgaande kalenderjaren minstens 208 uur loon) voor een langere duur. De beoordeling wordt hiermee sneller en minder foutgevoelig; de eis zelf verandert niet. 

De inkorting van de maximale WW-duur van 24 naar 12 maanden wordt met één jaar uitgesteld tot 2029. De hogere WW-uitkering in de eerste 2 maanden wordt eveneens uitgesteld. De verkorting van de maximale WW-duur heeft ook gevolgen voor de loongerelateerde WGA-uitkering. De maximale duur daarvan is namelijk gekoppeld aan het arbeidsverleden en de maximale duur van de WW.

Beëindiging van de WW-uitkering op eigen verzoek wordt in alle gevallen en op een eenvoudige wijze mogelijk. Daarnaast mag een WW-gerechtigde bij een calamiteit in de persoonlijke sfeer enige tijd met behoud van uitkering in het buitenland verblijven, bijvoorbeeld voor een uitvaart of voor mantelzorg aan een familielid. SZW bereidt beide wetswijzigingen voor.