Indexeren kun je leren: huurverhoging 2026 vraagt om actuele kennis

Onlangs zijn de huurprijswijzigingen voor 2026 vastgesteld. En wie denkt dat indexeren vooral een kwestie is van het toepassen van een percentage, merkt al snel dat het ingewikkelder ligt.

Sinds de wijzigingen in de definitie van zelfstandige woonruimte per 1 juli 2024 is het speelveld rondom huurverhoging complexer geworden. Het maakt uit wat voor woning het is, wanneer deze is verhuurd en welk segment van toepassing is. Daarbovenop komt strengere toetsing door rechters en spelen nieuwe regels rond verjaring een steeds grotere rol.

Kleine fout, grote gevolgen

Een huurverhoging die juridisch niet klopt, kan verstrekkende gevolgen hebben. In de praktijk zien we dat fouten kunnen leiden tot terugbetalingen, procedures of een huurprijs die structureel te hoog blijkt en alsnog moet worden aangepast. Juist omdat huurverhoging vaak jaarlijks terugkomt, kan een onjuiste toepassing zich opstapelen.

Dat maakt indexatie in 2026 allesbehalve een administratieve formaliteit.

Oude aannames gelden niet altijd meer

Veel huurcontracten zijn opgesteld in een andere tijd, met andere regels en uitgangspunten. Sinds 2024 zijn definities aangescherpt, segmentgrenzen gewijzigd en wordt anders gekeken naar indexatiebedingen. Wat jarenlang probleemloos werd toegepast, houdt niet automatisch stand onder de huidige wet- en regelgeving.

Voor vastgoedprofessionals betekent dit dat iedere huurverhoging opnieuw beoordeeld moet worden in het licht van de actuele regels.

Actuele kennis als randvoorwaarde

Juist daarom is actuele kennis essentieel. Niet alleen om fouten te voorkomen, maar ook om huurverhogingen met vertrouwen en onderbouwing door te voeren.

In het nieuwste PA Vastgoed-artikel zetten we overzichtelijk op een rij: